ಪುಟ್ಟ ತೋಳುಗಳನಗಲಿಸಿ
‘ಅಮ್ಮ’ ಎನುತ ನೀ
ಭುವಿಗಿಳಿದಾಗ
ನೀಡಿದೆ ಜನ್ಮ ಅಪ್ಪನಿಗೆ
ನಿನ್ನ ಉದಯ ಕಿರಣಗಳ
ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳದಿರಲು
ನನ್ನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಗೆ
ಕಾರಣ ಹಲವು
ಅಮ್ಮ ನಿನ್ನ
ಬಾಚಿಕೊಂಡರೂ
ನನ್ನ ತೊಳುಗಳನು ನೀಡದ
ವಿಷಾದ
ನಿನ್ನ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ನಾ
ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು
ನನ್ನ ಸಂತೋಷಕೆ ಎಲ್ಲೆಯೇ
ಇರಲಿಲ್ಲ
ಆದ್ರೂ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನೀ
ಗಂಡಾಗಲಿಲ್ಲವೆಕೆ
ಎನಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ...!
ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ ಸಮ್ಮು L
ನಿನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕೈ,
ನಿನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ
ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮನಂತೆ...
ನಿನ್ನ ಬೀರು ನೋಟ,
ನಿನ್ನ ಕಿರು ಮೂಗು
ನಿನ್ನ ಹಾಲು ನಗೆ,
ನಿನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕಾಲು
ನನ್ನದೇ ಪಡಿಯಚ್ಚು...
ಪಟ್ಟ ಖುಷಿಯಂತೂ
ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ...
ನಿನ್ನ ಅಸಹಜ ಹೃದಯ
ಮಿಡಿತವೊಂದೆ
ಎಷ್ಟೋ ದಿನ ಈ ಖುಷಿಗೆ
ಅಪವಾದ...!
ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟ ಕ್ಷಣವೆಲ್ಲ
ಹೃದಯ ಹಿಂಡಿದ ಅನುಭವ
ನೀನಂದ ಮೊದಲ ಶಬ್ದವೇ
‘ಅಪ್ಪ’
ಖುಷಿಗೆ ನನಗೆ ನಾ ಜೈಕಾರ
ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ
ನಿನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ
ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣ
ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ರೋಮಾಂಚನ
ಓಡಾಡಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ
ನನ್ನೆದೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಲು ನೀ
ಮೈ-ಮನದ ದಣಿವು ಆರಿದ
ವಿಶೇಷ ಅನುಭವ
ನನ್ನ ಕನಸುಗಳಿಗೆ
ಶ್ರೀಕಾರ
ಬರೆದಿರುವೆ ನೀ...
ನನ್ನ ದಿವಂಗತ ಅಜ್ಜಿಯ
ಸ್ವರೂಪಿ ನೀ...
‘ಸಮೃದ್ಧಿ’ ಗೊಳಿಸು
ನಮ್ಮನು
ಅಜ್ಜಿಯ ಶಾಂತರೂಪತೆಯ
ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ನೀ
ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸು ನಮ್ಮ
ಬಾಳನು
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ
ನಡೆಯಿಂದ...
Dear Suraj... a great manifestation of love for a daughter .
ReplyDelete