ಅಪೂರ್ಣ ಬಾಳು

ಓ ಅಪರಿಚಿತಳೆ ನೀನೆಲ್ಲಿಂದಲೋ

ಕೂಗಬಾರದೇ ನನ್ನ

ಓ ಅಪರಿಚಿತಳೆ

ನೀನೊಮ್ಮೆ ಕೂಗಬಾರದೇ ನನ್ನ

ನಾನಿಲ್ಲಿ ಕ್ಷುದ್ರನಾಗಿ-ಛಿದ್ರವಾಗಿ ಬದುಕುತಿರುವೆ

ನೀನೆಲ್ಲೋ ಬುದ್ಧನಾಗುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿರುವೆ...!

ರೋಜು ರೋಜು ಈ ರೇಷಿಮೆಯಂತ ತಂಗಾಳಿಯು

ಹೋಗು-ಬರುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಹೇಳುತಿದೆ-ಕೇಳುತಿದೆ ನಿನ್ನನು

“ಹಾಲು ಹೊಳುಪು-ಬಿಳುಪಿನ ಸುಂದರಿ

ಆ ಕೋಮಲ ಬಳ್ಳಿಯಂತಹ ಮದನಾರಿ

ಹಾ...ಎಲ್ಲಿರುವಳು ಅವಳು ?

ಸೂರ್ಯ ರಶ್ಮಿಯ ಬೆಳಕಿನವಳು...ಬಳುಕಿನವಳು

ನಿನ್ನ ಜೀವಕೆ ಜೀವದಂತಿರುವವಳು”

ನಾ ಅಪೂರ್ಣ... ನೀ ಅಪೂರ್ಣ

ಇನ್ನೂ ಸಾಗಿದೆ ಜೀವನ...

ಸುತ್ತ ನಿನ್ನ ಸುಳಿದಾಟವಿಲ್ಲವಾದರೂ

ನೀನೊಮ್ಮೆ ಬೀರಿದ ನಗು ಅಲೆಅಲೆಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಳಿಸುತಿದೆ

ನನ್ನ ಮನದ ಕಡಲಿಗೆ...

ಸುತ್ತ ನಿನ್ನ ಮೊಗವೆಲ್ಲೂ ಕಾಣದಾದರೂ

ನಿನ್ನ  ಹುಡುಗಾಟ-ಚೆಲ್ಲಾಟಗಳ ಸಂಚಲನ ಮೂಡುತಿದೆ

ನೀನಿರುವ ಕುರುಹು ಎಲ್ಲಿದೆಯೋ

ಅದೇ ನನ್ನ ಪ್ರಪಂಚವು

ಎಲ್ಲಿರುವೆಯೋ...ನಿನೇಲ್ಲಿರುವೆಯೋ?

ನಾ ಅಪೂರ್ಣ...ನೀ ಅಪೂರ್ಣ 

ಇನ್ನೂ ಸಾಗಿದೆ ಜೀವನ...

 ಓ ಅಪರಿಚಿತಳೆ ಕೂಗಬಾರದೇ ನೀನೊಮ್ಮೆ...ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಒಮ್ಮೆ...!