ವಿರಹ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಗೊಂದಲ

ತೋಚಿ – ತೋಚಿ ಬರೆಯಲು ಹೊರಟಾಗ ಹೊಳೆಯಿತೊಂದು ಸಾಲು

ಅದೇ ಸಾಲು ಸ್ಪೂರ್ತಿಯಿಂದ ಬರೆದೆ ನಾ ‘ಈ’ ಸಾಲು

ತೋಚದೆ ನನಗೆ ಮುಂದಿನ ಸಾಲು

ನಿಂತಿವೆ ಶಬ್ದಗಳು ತುಟಿಗಳ ಬಿಗಿಹಿಡಿದು ಸಾಲು ಸಾಲು

ಬರೀ ಅವಳ ಕುಡಿ ನೋಟವೇ ಸಾಕು ನನಗೆ

ಬರೆಯಲು ನಾ ಸಾಲುಗಳ ಸಾಲು ಸಾಲು ಸಾಲು .....

ಅವಳಲ್ಲಿ ನಾನಿಲ್ಲಿ...

ಅವಳ ಹೃದಯ ಬಡಿತ ನನ್ನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ

ಶಬ್ದಗಳಿಗೂ ವಿರಹ ಬೇನೆ ತಾಕಿದೆ,

ಸ್ಮಶಾನ ಮೌನ ಅವುಗಳ ಡೇರೆಯಲ್ಲಿ

ಒಂದಿಷ್ಟು ಶಬ್ದಗಳು ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತವು

ಆಡಿದವು ಮೌನದಿ ಮಾತು,

ಆದರೂ ಬರೀ ಒಂಟಿ ಸಲ್ಲಾಪಗಳೇ ಅನಿವಾರ್ಯವಾದವು ನನ್ನ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ .....

ಅವಳ ‘ನೆನಪು’ ಮಿಸುಕಿ ಸುಮ್ಮನಾಯಿತು

ನನ್ನ ಶಬ್ದಗಳು ಹೊರಡದಂತೆ ‘ಕಾವಲಾಯಿತು ‘

ನಿರುಪಾಯ ನಾನಾಗಿ ಶಬ್ದ ಬಳಕೆಯೇ ಇಲ್ಲವಾಯಿತು

ನಿರುದ್ಯೋಗಿ ಶಬ್ದಗಳ ಆರ್ತನಾದ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಿತು

ಸಾಗಿದೆ ಮುಸುಕಿನ ಗುದ್ದಾಟ ‘ಶಬ್ದ-ಕಾವಲುಗಾರನ’ ಮದ್ಯೆ

ಒಂದು ಕಡೆ ಶಬ್ದಗಳು ಪಿಸು - ಪಿಸು ಎಂದು ಜಾರುವ ಯತ್ನ...

ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ನೆನಪು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮಿಸುಕಿ ಮಸುಕಾಗಿ ಮಿಂಚುವ ಪ್ರಯತ್ನ.....

*ಡೇರೆ = ಟೆಂಟು, ಗುಡಿಸಲು