ಮುತ್ತಿನ ಗಮ್ಮತ್ತು...!

ಮರೆತೆ ಅಂತ ನಿನ್ನನು ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ, ನೀನು ಇತ್ತ ಮುತ್ತನು ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ

ಬೇಡವಾಗಿದೆ ಎನಗೆ ನಿನ್ನನ್ನಾಲಿಸದ ಮುಂಜಾನೆಗಳ ಸಮರ್ಪಣ

ಕಾಣದಾದಾಗ ನಿನ್ನ ಮೊಗವ, ಆ ದರ್ಪಣಕ್ಕೂ ತರ್ಪಣ

ಕಾಣದಾದಾಗ ನಿನ್ನ ನೆರಳು, ಆ ದಿನ ದೇವಾದಿ ದೇವತೆಯರಿಗೂ ತರ್ಪಣ ತರ್ಪಣ ತರ್ಪಣ.....!

ನಿನ್ನ ಮುತ್ತಿನ ಪರಿಣಾಮ ನೋಡೆ, ಬಣ್ಣ ತುಂಬಿದ್ದರೂ ಬರಿದಾಯ್ತು ಗೋಡೆ

ನೋಡೆ ನೋಡೆ ನೋಡೆ ಕಣ್ಣ ಎವೆ ಬಡಿಯದೆ ನೀ ನೋಡೆ

ಎನ್ನ ವಿವೇಚನೆಯೇ ಏನಗೆ ದಿಗ್ಭ್ರಾಂತಿ ತಂದಿರಲು

ನಿನ್ನ ದನಿ ಮೊಗ ನೆರಳುಗಳ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಜೇಡಿನಂತೆ ನಾ ಸಿಲುಕಿರಲು

ಬಿಟ್ಟೆ ನೀ ಇನ್ನೊಂದು ಬಾಣ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಗಲ್ಲಿಗೇರಲು

ಅದುವೇ ನೀ ನಿನ್ನ ಲಗ್ನ ಗಟ್ಟಿಯಾಯಿತೆನಲು.....!

ಇದ್ದೇ ನಾ ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ಅವರಿವರ ನೋಡ್ಕೊಂಡು

ಪ್ರೀತಿ ಸಿಗದಿದ್ದರೂ ಬೇರೆಯವರ ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಕಂಡ್ಕೊಂಡು

ಬಂದೆ ನೀ ಲೈಫಿನಲಿ ಬಳ್ಕೊಂಡು ಬಳ್ಕೊಂಡು

ಆ ಬಳುಕಿಗೆ ಸೋತ ಮನ, ಮನದೊಳಗೆ ಪ್ರೀತಿಸಿತು ಮುದ್ದಿಸಿತು ಬಾಚ್ಕೊಂಡು ಬಾಚ್ಕೊಂಡು

ನನ್ನ ಮನದಾಳರಿತೋರಿಯದೆ ಕೊಟ್ಟೆ ನೀ ಸಿಹಿ ಮುತ್ತ ಅಪ್ಕೊಂಡು ತಬ್ಕೊಂಡು

ಹಾಳಾದ್ದು ಅವತ್ತೇ ಯಾಕೆ ಅನಿಸ್ಲಿಲ್ಲ್ವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಹಗಲು ಕಂಡ ಬಾವಿ ಅಂತು(ಅಂತ)

ಆದರೂ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ ನಾ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ

ಮೊಗ, ಮುತ್ತ, ಬಳಕು, ದನಿ, ನೆರಳುಗಳ ಸಂಭ್ರಮವ

ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ ನಾ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ.